Gedichten

Die schwersten Wege

Die schwersten Wege

werden alleine gegangen,

die Enttäuschung, der Verlust,

das Opfer,

sind einsam.

Selbst der Tote der jedem Ruf antwortet

und sich keiner Bitte versagt

steht uns nicht bei

und sieht zu

ob wir es vermögen.

Die Hände der Lebenden die sich ausstrecken

ohne uns zu erreichen

sind wie die Äste der Bäume im Winter.

Alle Vögel schweigen.

Man hört nur den eigenen Schritt

und den Schritt den der Fuß

noch nicht gegangen ist aber gehen wird.

Stehenbleiben und sich Umdrehn

hilft nicht. Es muss

gegangen sein.

Nimm eine Kerze in die Hand

wie in den Katakomben,

das kleine Licht atmet kaum.

Und doch, wenn du lange gegangen bist,

bleibt das Wunder nicht aus,

weil das Wunder immer geschieht,

und weil wir ohne die Gnade

nicht leben können:

die Kerze wird hell vom freien Atem des Tags,

du bläst sie lächelnd aus

wenn du in die Sonne trittst

und unter den blühenden Gärten

die Stadt vor dir liegt,

und in deinem Hause

dir der Tisch weiß gedeckt ist.

Und die verlierbaren Lebenden

und die unverlierbaren Toten

dir das Brot brechen und den Wein reichen –

und du ihre Stimmen wieder hörst

ganz nahe

bei deinem Herzen.

 

 

Gedicht van Hilde Domin (1909-2006)

voorgedragen door Hessel Johannes Hartmans tijdens het gesprek over De Zomerweg 3-8-2025

Het Zonnelied van Sint Franciscus

 

O, grote, almachtige, goede God,
wij loven en prijzen en danken U voor al Uw zegeningen.
Geen mens is waard zich met Uw naam te noemen.
Van U zijn alle dingen.

Wij danken U voor broeder Zon,
die ons verlicht en warmte geeft
Zijn schone, stralende flonkerende pracht
getuigt, o Heer, van Uw goddelijke macht

Heb dank, o Heer, voor zuster Maan
en voor de vele, vele sterren,
die Gij geplaatst hebt in de nacht,
ontelbaar, en helder flonkerend van verre.

Geloofd zijt Gij voor broeder Wind,
voor lucht en wolken, storm en stilte,
door al Uw schepselen, o Heer,
zij leiden naar Uw wil hun leven.

Heb dank voor zuster Water, Heer,
want zij is zacht en koel en zuiver.
Heb dank voor broeder Vuur, o Heer,
want hij is sterk en warm en machtig!

Wij danken U, o God, mijn Heer,
voor onze zuster, moeder Aarde,
voor al Uw bloemen, al Uw bomen,
voor dag en nacht, voor onze dromen.

Ik dank U voor allen die vergeven
uit naam van Uw heilige, grote liefde.
Want gezegend zijn zij die de vrede bewaren,
de rechtvaardige vrede van U, o Heer.

En Heer, heb dank voor broeder Dood,
aan wie geen sterveling kan ontkomen.
Doch wie leefde naar Uw wil zal steeds in vrede bij U wonen.
Ik dank U voor mijn leven, God, en al Uw zegeningen!