



Die schwersten Wege
werden alleine gegangen,
die Enttäuschung, der Verlust,
das Opfer,
sind einsam.
Selbst der Tote der jedem Ruf antwortet
und sich keiner Bitte versagt
steht uns nicht bei
und sieht zu
ob wir es vermögen.
Die Hände der Lebenden die sich ausstrecken
ohne uns zu erreichen
sind wie die Äste der Bäume im Winter.
Alle Vögel schweigen.
Man hört nur den eigenen Schritt
und den Schritt den der Fuß
noch nicht gegangen ist aber gehen wird.
Stehenbleiben und sich Umdrehn
hilft nicht. Es muss
gegangen sein.
Nimm eine Kerze in die Hand
wie in den Katakomben,
das kleine Licht atmet kaum.
Und doch, wenn du lange gegangen bist,
bleibt das Wunder nicht aus,
weil das Wunder immer geschieht,
und weil wir ohne die Gnade
nicht leben können:
die Kerze wird hell vom freien Atem des Tags,
du bläst sie lächelnd aus
wenn du in die Sonne trittst
und unter den blühenden Gärten
die Stadt vor dir liegt,
und in deinem Hause
dir der Tisch weiß gedeckt ist.
Und die verlierbaren Lebenden
und die unverlierbaren Toten
dir das Brot brechen und den Wein reichen –
und du ihre Stimmen wieder hörst
ganz nahe
bei deinem Herzen.
Gedicht van Hilde Domin (1909-2006)
voorgedragen door Hessel Johannes Hartmans tijdens het gesprek over De Zomerweg 3-8-2025
Het Zonnelied van Sint Franciscus
O, grote, almachtige, goede God,
wij loven en prijzen en danken U voor al Uw zegeningen.
Geen mens is waard zich met Uw naam te noemen.
Van U zijn alle dingen.
Wij danken U voor broeder Zon,
die ons verlicht en warmte geeft
Zijn schone, stralende flonkerende pracht
getuigt, o Heer, van Uw goddelijke macht
Heb dank, o Heer, voor zuster Maan
en voor de vele, vele sterren,
die Gij geplaatst hebt in de nacht,
ontelbaar, en helder flonkerend van verre.
Geloofd zijt Gij voor broeder Wind,
voor lucht en wolken, storm en stilte,
door al Uw schepselen, o Heer,
zij leiden naar Uw wil hun leven.
Heb dank voor zuster Water, Heer,
want zij is zacht en koel en zuiver.
Heb dank voor broeder Vuur, o Heer,
want hij is sterk en warm en machtig!
Wij danken U, o God, mijn Heer,
voor onze zuster, moeder Aarde,
voor al Uw bloemen, al Uw bomen,
voor dag en nacht, voor onze dromen.
Ik dank U voor allen die vergeven
uit naam van Uw heilige, grote liefde.
Want gezegend zijn zij die de vrede bewaren,
de rechtvaardige vrede van U, o Heer.
En Heer, heb dank voor broeder Dood,
aan wie geen sterveling kan ontkomen.
Doch wie leefde naar Uw wil zal steeds in vrede bij U wonen.
Ik dank U voor mijn leven, God, en al Uw zegeningen!